maandag 13 april 2015

Ik ben er even niet

Hebben jullie de campagne Ik ben er even niet van Women inc. al gezien?

Ze roepen vrouwen op om op 1 mei (Dag van de Arbeid) al hun onbetaalde zorgtaken aan anderen over te laten. Ze stellen dat door de participatiemaatschappij vrouwen steeds meer zorgtaken op zich nemen. Terwijl het ziekteverzuim wegens stress is verachtvoudigd. Wat volgens Arboned direct te maken heeft met de combinatie werk en zorg. Kim Putters van het Sociaal Cultureel Planbureau zegt dat de scheve verdeling van zorgtaken tussen mannen en vrouwen nog meer versterkt wordt door de participatiemaatschappij.

Ik heb hier een beetje gemengde gevoelens over. Natuurlijk hebben ze echt wel een punt. Wanneer de zorg steeds meer door mantelzorgers gedaan dient te worden, zijn het meestal de vrouwen die ervoor opdraaien. Vrouwen kunnen niet én meer zorgen én meer werken. Wat voor soort participatie wil de overheid eigenlijk? Dat zou inderdaad véél beter verdeeld mogen worden. We zijn samen verantwoordelijk voor elkaar.

Er wordt echter ook de zorg voor de kinderen genoemd. Terwijl ik juist graag zou zien dat de keuze om zelf voor je kinderen te zorgen meer genormaliseerd wordt. Het is namelijk een heel natuurlijke behoefte om dit te willen doen. En het zijn juist vaak deze vrouwen die op het vlak van zorg- en vrijwilligerstaken heel wat ballen in de lucht houden.

De keuze voor kinderopvang is niet meer uitzonderlijk. Terwijl de keuze thuisblijfmoeder nog steeds sterk bekritiseerd wordt. De zorg voor je kinderen staat voor mij los van de druk van de overheid om steeds meer taken op het bordje van de mantelzorger te leggen. Het is ook een zorg waarvoor in de meeste gevallen bewust gekozen is. Of je dat als thuisblijfmoeder helemaal alleen zou moeten doen is weer een hele andere discussie. Iets over it takes a village enzo.

Naast zorgtaken worden er overigens ook steeds meer andere taken verwacht van burgers. Zo open ik één keer per maand een speeltuin. Deze wordt namelijk niet langer door medewerkers gerund. Omwonenden zijn denk ik best in staat om samen een speeltuin te runnen. Maar dan moeten er wel mensen zijn. En omdat iedereen óók aan arbeidsparticipatie moet doen zijn ze bijna niet te vinden. Bij deze speeltuin kreeg je daarom vaak de reactie: "In deze buurt hebben we geld en geen tijd". Dat uitbesteden geeft wat mij betreft het individualisme goed weer. Iedereen op haar eigen eiland binnen de vier muren van haar huis.

Inmiddels zijn er gelukkig steeds meer mensen bereid gevonden zich een dagdeel in te zetten. Je ziet hierdoor mooie samenwerkingsverbanden ontstaan. Mensen die elkaar anders niet zouden spreken praten nu met elkaar.

Mij frustreert het soms dat het steeds dezelfde mensen zijn die ik zich zie inzetten als vrijwilliger. Om mij heen zijn al verschillende mooie initiatieven ter ziele gegaan vanwege een groot tekort aan mensen. Zonde want het zijn vaak juist deze activiteiten die mensen met elkaar en met de woonomgeving verbinden. Kun je mensen dwingen zich vrijwillig in hun buurt in te zetten? Nee natuurlijk niet, maar er zou wel wat meer waarde aan gegeven mogen worden. Het versterkt namelijk de saamhorigheid en verminderd het eilandgevoel.

Er mag wat mij betreft ook meer waardering komen voor zorgtaken in het algemeen. De bezuinigen daarop kost een heleboel vrouwen, in bijvoorbeeld de thuiszorg, hun baan. En nu mogen diezelfde vrouwen het zorgen waar ze voorheen voor werden betaald nu gratis binnen de familie en kennissenkring gaan doen.  

Ga jij al je zorgtaken neerleggen op 1 mei?

Liefs MamaNatuurlijk

5 opmerkingen :

  1. Mooi stuk schreef je. Inderdaad gaat er iets mis als je én meer zorg, én meer arbeid verwacht. En ik deel je strijd om het thuisblijfmoederschap. Ik zou nog willen aanvullen dat vrouwen misschien meer zorgtaken op zich nemen omdat hun dat beter past dan (de meeste) mannen. Emancipatie betekent wat mij betreft gelijkwaardigheid, niet dat we precies het zelfde zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Zo zie ik het ook gelijkwaardig maar zeker niet hetzelfde. Die verschillen zouden wat mij betreft meer gevierd en gewaardeerd mogen worden.

      Verwijderen
  2. Heel mooi geschreven, nee ik blijf doen wat ik altijd doe. Echter is dit iets minder zorgen want ik heb geen kinderen. Wel ben ik gestopt met koffiejuffrouw spelen op het werk, elke keer liep ik de trap op om voor mijn collega ook wat mee te nemen. Vind ik zeker niet erg maar soms, heel soms mag je dan toch ook wel een kopje thee worden aangeboden?

    Het effect van minder halen is wel dat ik het nu ook aangeboden krijg hihi.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Owja, ps ik werk enkel met mannen op kantoor...

      Verwijderen
    2. Wat goed van je! En mooi meegenomen dat je nu ook thee aangeboden krijgt. Is namelijk ook wel eens fijn.

      Verwijderen

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...