vrijdag 17 april 2015

Dolce far niente

Een prachtige zin uit Eat, Pray, Love van Elizabeth Gilbert. Oftewel in het Nederlands 'zalig niets doen'. Iets waar ik ondanks mijn (verre) Italiaanse genen lang moeite mee had. En soms nog wel eens trouwens. Het helpt ook niet dat ik in dorp woon waar veel mensen het calvinisme nog koesteren. Zodra de zon gaat schijnen gaan de zonneschermen naar beneden en de hogedrukspuiten aan. Gevolgd door het verven van de buitenboel, veelvuldig onkruid wieden en allerlei andere zeer noodzakelijke klussen zoals het installeren van een aircosysteem. Op de een of andere manier lijken ze ook allemaal een memo te ontvangen met startdata. Want de steigers worden allemaal tegelijkertijd opgericht.

Wanneer iedereen om je heen als bezige bijtjes zwoegt, komt dat je dolce far niente niet ten goede. Ondanks onze onderhoudsvrije kunststofkozijnen, voorkeur voor mos tussen de tegels, wilde natuurtuin en arkosysteem. Het gaat wel steeds beter. Ik spreek, zodra er sprake is van een soort onnodig moeten, mijn innerlijke Italiaanse aan. Zij vertelt me al druk gesticulerend dat niets doen heel gezond is, heel mindful ook. Dat de beste ideeën geboren worden uit dagdromen en dat genieten veel belangrijker is dan moeten.

Steeds vaker zit ik in de tuin te genieten van het zonnetje en de bloemen en beestjes om me heen. Thee, chai latte of rosé binnen handbereik en een goed boek of fijn magazine op schoot. Wanneer het geluid van de hogedrukspuit of bladblazer me te gortig wordt doe ik de radio aan. Om het zalig-niets-doen-gevoel helemaal compleet te maken kochten we een hangmat bij de kringloopwinkel. In een hangmat kun je niet anders dan loslaten en een beetje te hangen of lezen. Liggend het onkruid tussen de tegels uit peuteren of je huis opruimen gaat nu eenmaal niet.

Alleen een beetje schommelen en genieten dus, er zit niets anders op.

Liefs MamaNatuurlijk

Ps: wat ook helpt is dat ik tussen de (heus wel lieve) calvinisten een paar vriendinnen heb gevonden in ons dorp die ook heerlijk kunnen genieten. Een van hen voorzag ons van handige schommelhaken om de hangmat aan op te hangen, zodat ik nul excuses heb om er niet in te gaan liggen.

*op deze pagina staan affiliate links

donderdag 16 april 2015

Magie in onze achtertuin

PapaNatuurlijk liet deze week een lang gekoesterde wens van mij in vervulling gaan. Hij maakte van wat resthout een feeën huisje van onze boom. Een piepklein deurtje met huisnummer en mini deurbel sieren nu de boom die in het midden van onze tuin staat.

Kijk nou hoe zoet, schattig en magisch. Je hebt het idee dat er zo een fee of elfje naar buiten kan komen. Zoonlief was helemaal verrast en vertederd. Hij dook zelf ook de garage in om te zorgen voor eventuele buren. Hij maakte ook een piepklein deurtje en een mini deurbel ernaast, maar dan met huisnummer 1.

Liefs MamaNatuurlijk


dinsdag 14 april 2015

Beter goed gejat

Wat vinden jullie van mijn veren-verzamel-blok? Al bladerend gevonden in de vtwonen van maart. En zoals dat bij ons vaak gaat, hadden we nog een mooi houtblok liggen. PapaNatuurlijk boorde er wat gaatjes in. In de vitrinekast stond een kleine veren verzameling. Die hoefden alleen nog maar een beetje gerangschikt te worden. Het staat ontzettend leuk!

In Frankrijk kochten we een paar jaar terug een klein musje, gemaakt van gerecycled ijzer. Ik heb haar erbij gezet. Op de laatste foto zie je haar zitten. 

Om de collectie veren interessant te houden, houd ik mijn ogen vanaf nu nog meer open voor mooie veren.

Liefs MamaNatuurlijk



*op deze pagina staan affiliate links

maandag 13 april 2015

Ik ben er even niet

Hebben jullie de campagne Ik ben er even niet van Women inc. al gezien?

Ze roepen vrouwen op om op 1 mei (Dag van de Arbeid) al hun onbetaalde zorgtaken aan anderen over te laten. Ze stellen dat door de participatiemaatschappij vrouwen steeds meer zorgtaken op zich nemen. Terwijl het ziekteverzuim wegens stress is verachtvoudigd. Wat volgens Arboned direct te maken heeft met de combinatie werk en zorg. Kim Putters van het Sociaal Cultureel Planbureau zegt dat de scheve verdeling van zorgtaken tussen mannen en vrouwen nog meer versterkt wordt door de participatiemaatschappij.

Ik heb hier een beetje gemengde gevoelens over. Natuurlijk hebben ze echt wel een punt. Wanneer de zorg steeds meer door mantelzorgers gedaan dient te worden, zijn het meestal de vrouwen die ervoor opdraaien. Vrouwen kunnen niet én meer zorgen én meer werken. Wat voor soort participatie wil de overheid eigenlijk? Dat zou inderdaad véél beter verdeeld mogen worden. We zijn samen verantwoordelijk voor elkaar.

Er wordt echter ook de zorg voor de kinderen genoemd. Terwijl ik juist graag zou zien dat de keuze om zelf voor je kinderen te zorgen meer genormaliseerd wordt. Het is namelijk een heel natuurlijke behoefte om dit te willen doen. En het zijn juist vaak deze vrouwen die op het vlak van zorg- en vrijwilligerstaken heel wat ballen in de lucht houden.

De keuze voor kinderopvang is niet meer uitzonderlijk. Terwijl de keuze thuisblijfmoeder nog steeds sterk bekritiseerd wordt. De zorg voor je kinderen staat voor mij los van de druk van de overheid om steeds meer taken op het bordje van de mantelzorger te leggen. Het is ook een zorg waarvoor in de meeste gevallen bewust gekozen is. Of je dat als thuisblijfmoeder helemaal alleen zou moeten doen is weer een hele andere discussie. Iets over it takes a village enzo.

Naast zorgtaken worden er overigens ook steeds meer andere taken verwacht van burgers. Zo open ik één keer per maand een speeltuin. Deze wordt namelijk niet langer door medewerkers gerund. Omwonenden zijn denk ik best in staat om samen een speeltuin te runnen. Maar dan moeten er wel mensen zijn. En omdat iedereen óók aan arbeidsparticipatie moet doen zijn ze bijna niet te vinden. Bij deze speeltuin kreeg je daarom vaak de reactie: "In deze buurt hebben we geld en geen tijd". Dat uitbesteden geeft wat mij betreft het individualisme goed weer. Iedereen op haar eigen eiland binnen de vier muren van haar huis.

Inmiddels zijn er gelukkig steeds meer mensen bereid gevonden zich een dagdeel in te zetten. Je ziet hierdoor mooie samenwerkingsverbanden ontstaan. Mensen die elkaar anders niet zouden spreken praten nu met elkaar.

Mij frustreert het soms dat het steeds dezelfde mensen zijn die ik zich zie inzetten als vrijwilliger. Om mij heen zijn al verschillende mooie initiatieven ter ziele gegaan vanwege een groot tekort aan mensen. Zonde want het zijn vaak juist deze activiteiten die mensen met elkaar en met de woonomgeving verbinden. Kun je mensen dwingen zich vrijwillig in hun buurt in te zetten? Nee natuurlijk niet, maar er zou wel wat meer waarde aan gegeven mogen worden. Het versterkt namelijk de saamhorigheid en verminderd het eilandgevoel.

Er mag wat mij betreft ook meer waardering komen voor zorgtaken in het algemeen. De bezuinigen daarop kost een heleboel vrouwen, in bijvoorbeeld de thuiszorg, hun baan. En nu mogen diezelfde vrouwen het zorgen waar ze voorheen voor werden betaald nu gratis binnen de familie en kennissenkring gaan doen.  

Ga jij al je zorgtaken neerleggen op 1 mei?

Liefs MamaNatuurlijk

zondag 12 april 2015

Deze week....

*vierde ik tweede Paasdag met mijn familie onder het genot van een heerlijke lunch

*maakte mijn liefste een frisse mojito voor me in mijn nieuwe Mason jar

*smulde ik van Limburgse aspergesoep

*sloofde ik me weer eens uit bij Zumba

*kreeg mijn blog een nieuwe look dankzij mijn liefje

*plukte zoonlief een mooi bosje bloemen voor me

*genoten we van het heerlijke weer en speelde zoonlief eindeloos buiten

*gingen we spelen en thee drinken bij een nichtje

*maakte ik voor zoonlief een Veggie dog uit de Opperdepop

*bleek dat we geen barbecue meer hebben, dus gingen we buiten gourmetten.

*liep zoonlief voor de tweede keer de Duinenmars terwijl ik een draagconsult gaf

*kletste ik bij met mijn oudste vriendin terwijl onze jongens samen speelden

*op deze pagina staan affiliate links

zaterdag 11 april 2015

Lentebloemen in de tuin

Het is even schrikken na zo'n mooie dag als gisteren. De zon zit in mijn lijf en mijn huid gloeit nog na. Des te kouder voelt een dag als vandaag dan aan. De zon komt wel weer terug, maar daar heb ik nu niets aan. Gisteravond zat ik nog zo fijn in de tuin te gourmetten met een glas rosé erbij. En nu is het zelfs te koud voor een kop thee op ons terras.

Om mezelf en jullie er doorheen te slepen wat mooie bloemenplaatjes uit de tuin. En blijven hopen dat het snel weer warmer wordt.

Hebben jullie ook zo genoten gisteren?

Liefs MamaNatuurlijk








donderdag 9 april 2015

Nieuwe look

Na alweer bijna vier jaar bloggen was ik wel toe aan een nieuwe look. De kleurtjes mochten frisser en misschien iets met het lettertype? PapaNatuurlijk ging met mijn wensen aan de slag. Hij voelt altijd goed aan wat ik wil.

Inmiddels is het af en ik ben helemaal tevreden. Mooie strakke uitstraling, nieuw lettertype, lichte kleuren en toch nog een beetje zoals het was. Dank je wel liefje!

Wat vinden jullie ervan?

Liefs MamaNatuurlijk

woensdag 8 april 2015

De ochtenden in huize MamaNatuurlijk

Als thuisonderwijzer heb ik niet elke dag een reden om heel vroeg naast mijn bed te staan. Zoonlief voelt die behoefte trouwens ook niet. Je raakt hierdoor al snel in een wat trager tempo. Op zich niet heel erg het is immers ook één van de perks van thuisonderwijs. Naar 'school' gaan in je pyjama en geen gehaast in de ochtend. Iets waar we erg van genieten.

Op de dagen dat we dus niet heel vroeg de deur uit hoeven blijft die pyjama wat langer aan. En niet alleen zoonlief zit graag in zijn pyjama, mijn ochtendjas zit ook erg comfortabel. Na het ontbijt komen er vervolgens allerlei dingen tussen. Zoals een activiteit doen met zoonlief, wat administratie wegwerken, opruimen of samen lezen. Voor je het weet is het alweer 12.00 uur ver in de ochtend en bevind ik me nog in de behaaglijkheid van die jas.

Ik merkte steeds vaker dat ik behoefte had aan een kickstart in de ochtend. Lekker vroeg beginnen en alles uit je dag halen zeg maar. Niet perse volgens een spartaans programma, wel in een natuurlijk ritme met wat pit. Bij De Groene Meisjes las ik een zeer inspirerende post over het ochtendritueel. Allemaal tips voor een meer productieve ochtend.

De Groene meisjes hebben wel een iets andere situatie, want geen kinderen en geen thuisonderwijs. Maar ik vond de tips prima toepasbaar. Zo begon ik met een uur eerder opstaan en het drinken van een glas water. Dat was goed te doen. Het mediteren was wat lastiger met een jongetje om je heen bij wie binnen een minuut honderd vragen opborrelen. Dat verschoof ik naar het klaarmaken van het ontbijt. Heel mindfull je ontbijt klaar maken en op eten kan ook een vorm van meditatie zijn. Daarnaast hebben we verschillende visualisatie cd's voor kinderen. In plaats van mediteren doen zoonlief en ik samen aan visualiseren.

Het lezen veranderde ik in voorlezen, wat we allebei erg leuk vinden. Normaal gesproken doe ik dat wat later op de dag. Nu deed ik dit direct na het ontbijt en soms ook voor het ontbijt. Het maken van wat aantekening puur voor mezelf is iets om nog aan te werken. Wat ik 's ochtends neer krabbel heeft meestal meer te maken met interessante onderwijs dingetjes, zoonliefs voortgang, de planning van de dag, een to-do list of boodschappenlijstje.

Het stukje bewegen zit wel goed, want ik doe graag de zonnegroet en een keer per week Zumba in de ochtend in ons Dorpshuis. Nu alleen nog de regelmaat terug brengen in de yoga. Zoonlief doet ook graag aan yoga, maar dan wat speelser dus dat bewaar ik voor een later tijdstip op de dag. En dan dus ontbijten. Dit varieert van havermoutpap tot yoghurt, brood, een smoothie of fruit.

Ik heb gemerkt dat ik veel tijd over hou. Ongemerkt lanterfanterde ik toch een hoop tijd weg. Ik voel me ook energieker. Omdat ik letterlijk meer tijd heb en ook meer energie, krijg ik meer voor elkaar. Het begin van de lente helpt hier ook zeker bij. Het is fijn om de vogeltjes te horen fluiten en het ochtendzonnetje te zien wat vrolijk naar binnen schijnt. Mijn ochtend heeft een kickstart gekregen and I like it!  

Wat is jouw ochtendritueel?

Liefs MamaNatuurlijk
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...